Rechten van het kind in Spraakmakende Zaken
Paul Rosenmöller neemt in een nieuwe reeks van Spraakmakende Zaken de rechten van het kind in Nederlands Europa en het Caribisch gebied onder de loep.
In elke schoolklas zit wel een kind dat thuis wordt mishandel, en bijna elke week overlijdt een kind aan de gevolgen van mishandeling. Spraakmakende Zaken staat zes afleveringen in het teken van de rechten van het kind, zoals die in het Kinderrechtenverdrag van de Verenigde Naties zijn vastgelegd.
De excessen van kindermishandeling halen het nieuws en schokken de samenleving. Maar de groep die te maken krijgt met mishandeling, misbruik of verwaarlozing is veel groter dan de gevallen die landelijke aandacht krijgen. ? Pauls Rosenmöller praat in de eerste aflevering met deskundigen en slachtoffers.
Caribisch gebied
In de laatste drie afleveringen reist Paul Rosenmöller naar St. Eustatius, Saba en Bonaire. Aanleiding hiervoor is een onderzoek van UNICEF Nederland naar de positie van kinderen op de eilanden. De lokale regering is verantwoordelijk voor naleving van de VN-verdragen. Omdat de eilanden bijzondere gemeenten zijn van Nederland is uiteindelijk de Nederlandse regering verantwoordelijk.
Spraakmakende Zaken, vanaf 19 juli, 21.15 uur, Nederland 2








Rechten van het Kind. In Nederland geldt de grondwet klaarblijkelijk niet voor kinderen. De staat staat toe, dat kinderen tot een religie worden gehersenspoelod/opgevoed. Dit gebeurd op de eerste plaats door hun ouders, maar ook, binnen het onderwijs. Religieuze groepen mogen hun eigen onderwijsinstellingen hebben om kinderen nog verder tot gelovigen van de keuze van de ouders om te vormen. Kindren worden gedwongen aan rites en rituelen mee te doen. Daarom produceren chritenouders nog steeds christenkinderen en moslimouders moslimkinderen, die als volwassenen denken dat ze wel een beetjegelovig zijn in de religie van hun ouders. Er is geen godsdienstvrijheid voor kinderen, enkel is er het recht van gelovige ouders om hun kinderen tot een bepalde religie te misvormen. Religie heeft daarom geen enkele betekenis en ik zie eigenlijk ook geen echte gelovigen, enkel volwassenen, die in hun kindertijd misvormd zijn tot het vertonnen van enigszins gelovig gedrag en meestal bevangen zijn door grote twijfel.
Als u over mensenrechten voor kinderen wilt praten zou u deze schandalige praktijken in Nederland ook eens onder de loep moeten nemen.
Groet, Piet Douma
Nav de dag van de schreiding
Wij hebben een signaleringsinstrument ontwikkeld om vast te stellen waar kinderen problemen hebben na een scheiding.
Wij gebruiken in onze communicatie met ouders en hulpverleners de stelling:
Ouders mogen alleen scheiden met instemming van de kinderen.
Noot: in het ouderschapsplan en het echtscheidingsconvenant staat nadrukkelijk dat ouders geacht worden met hun kinderen te praten over de scheiding.
Dan is onze stelling de uitkomst van een goed gesprek tussen ouders en hun kinderen en daarmee tevens de toetsing van de kwaliteit van dat gesprek.
Met vriendelijke groeten
Chris Jonker